Road to marathon Rotterdam

Road to marathon Rotterdam

april 1, 2020 Uit Door hikeandrun

“Ben je gek geworden? Weet je wel hoe ver dat is?” Ik fronste en antwoordde droog: “Ja, 42,195 kilometer.” Een marathon rennen. Stiekem droomde ik er al een paar jaar van. Afgelopen oktober passeerde ik voor de derde keer de finishboog van de halve marathon van Eindhoven. Ik was kapot. Het ging niet lekker. Wankelend kwam ik na een eindsprintje over de finish. Eén van de vrijwilligers pakte me vast. “Gaat het meiske? Drink even wat.” In mijn ooghoeken zag ik dat de bezorgde ogen van mijn moeder me vanachter het dranghek geen seconde uit het oog verloren. Ik keek haar aan en stak mijn duim omhoog. Ze knikte en zag dat het oké was. En een uur na de finish dacht ik: volgend jaar loop ik de marathon.

Oktober 2019: balen en vooruitkijken
Ik baalde als een stekker van de halve marathon van Eindhoven. In 2017 kwam ik met gemak lachend over de finish in 2.03.44. En perfectionistisch als ik ben, moest en zou ik het jaar daarop onder de 2 uur gaan lopen. Not. Ik was langzamer. En het afgelopen jaar ook. Hoe kon dat toch? Het was die dag bijna 26 graden en de zon brandde 2 uur lang op mijn hoofd. Het was verschrikkelijk. Had ik te weinig getraind? Te weinig gedronken? Gegeten? Of was ik te snel gestart? Of was het gewoon te warm? Nou ja, er zijn ergere dingen op de wereld. En ik had de finish gewoon gehaald, dus niet zeuren. Op naar een nieuwe uitdaging. De marathon!

November 2019: kan ik een marathon lopen?
Inmiddels was ik een klein half jaar lid van de atletiekvereniging. Ik besloot eens bij mijn trainer te peilen of hij dacht dat ik in het voorjaar een marathon kon lopen. “Ja, hoor”, antwoordde hij, “je hebt al een halve in de benen dus dat kun je prima trainen nu. Maar dan moet je wel beter trainen en drie keer per week gaan lopen. Ik maak wel een schema voor je.” Yes! Dit voelde als een officiële goedkeuring. De man was bijna 70 jaar en liep nog steeds twee marathons per jaar.

Welke marathon zou ik lopen? Ik wilde een grote marathon die ook goed bereikbaar zou zijn voor mijn familie. Eigenlijk was de keuze snel gemaakt. De dag na mijn 30e verjaardag was de marathon van Rotterdam. Een mooi moment om me dan uit te sloven. De marathon van Rotterdam is met bijna 20.000 lopers en een half miljoen bezoekers het grootste sportevent van Nederland. Aan supporters dus geen gebrek!

“Vier uur lang trainen? Ik kon me er nog niks bij voorstellen.”

December 2019: trainen, trainen, trainen
Mijn schema had ik geprint en opgehangen. Elke training streepte ik af. Ik was supergemotiveerd en sloeg geen training over. Zondag een lange rustige duurloop, dinsdag een kilometer of 10 op marathontempo en donderdag intervaltraining op de atletiekbaan. De trainingen op zondag waren het belangrijkst en bouwde elke week een beetje uit, tot ik bijna 4 uur zou lopen (zo’n 35 km). Ik kon me er nog niks bij voorstellen om zo lang te lopen. Drie keer per week lopen was voor mij al even wennen. Mijn kuiten raakten gespannen en ik kreeg snel kramp. Na wat massages adviseerde de fysio om magnesium te gaan slikken. En dat hielp! De kramp verdween als sneeuw voor de zon.

Januari 2020: in actie voor de Maag Lever Darm Stichting
Een marathontraining kost best wat motivatie en de weekenden (en je sociale leven) moet je grotendeels opofferen. Niet altijd leuk voor de mensen om je heen. Ik wilde nog een extra stok achter de deur om de marathon te lopen. Ik wilde iets kunnen doen. Daarom besloot ik er een goed doel aan te koppelen: de Maag Lever Darm Stichting. Waarom? Dat is heel persoonlijk. Zo’n drie jaar gelden is bij mijn vriend, na een mallemolen van ziekenhuisbezoeken, een chronische aandoening aan zijn galwegen ontdekt. Ons onbezorgde leventje stortte even in. Even was niks meer vanzelfsprekend. Er is weinig over bekend en het ziekteverloop is bij iedereen anders. Inmiddels hebben we dit wel een plekje kunnen geven en proberen we positief te blijven. Hardlopen is voor mij een uitlaatklep geworden. Even rust in mijn hoofd. Alleen naar buiten. Luisteren naar de vogels en het geruis van de bladeren in de bomen. Ik vertelde familie en vrienden over mijn actie. En de Stichting nodigde me uit voor een interview om mijn verhaal te doen.

Onderweg ontdekte ik steeds mooie plekjes in de natuur. Ik maakte een account aan op Instagram om foto’s te delen en mensen op de hoogte te houden van mijn weg naar de marathon.

“Hardlopen is voor mij een uitlaatklep geworden.”

Februari 2020: OMG, 3 uur hardlopen!
De trainingen werden langer en langer. En ik ontdekte dat ik deze lange trainingen heerlijk vond. Ik had van de Kerstman een drinkrugzak gekregen. Superhandig! Met een rugzak water, een mueslireep, gelletjes en wat winegums ging ik de halve dag op pad. Ik merkte dat mijn lichaam steeds sterker werd. Waar ik eerst na 2 uur mijn knieën begon te voelen, was dat twee weken later pas na 2,5 uur, en weer wat trainingen verder pas na 3 uur. En zo bouwde ik dat op naar langer dan 3 uur. Wow! Ik kon het zelf niet geloven. Het geheim zat ‘m voor mij in het langzaam lopen. Echt langzaam. Veel langzamer dan ik ooit had gedaan.

Even wat technische info: door een langzaam tempo aan te houden, kan je lichaam sneller weer herstellen van een lange training. Doordat je dan het tempo laag houdt, blijft ook je hartslag relatief laag. Hierdoor loop je niet alleen op je koolhydraatvoorraad (die uitgeput kan raken, waardoor de man met de hamer op bezoek kan komen), maar train je je lichaam om op vetverbranding te lopen (wat je heel lang vol schijnt te kunnen houden). Bang zijn om snelheid te verliezen hoeft niet, want snelheid train je door intervaltraining. Bijvoorbeeld 800 meter op flink tempo rennen en dan 200 meter wandelen/joggen, en dat een keer of 10 keer herhalen.

“Inmiddels had ik al 750 euro opgehaald met mijn actie. Fantastisch!”

Het ging lekker! Tot ik half februari opeens geveld werd door een griepje. Balen, balen. Het advies: uitzieken en dan weer verder trainen. Na een weekje rustig aan te hebben gedaan, kon ik het schema in aangepaste vorm weer oppakken (aangepast, want ik had een lange training gemist, dus daar moest ik met een tussenstap weer naar opbouwen).

Maart 2020: opbouwen en afbouwen
Inmiddels liep de actie voor de Maag Lever Darm Stichting heel goed: al 750 euro opgehaald! Fantastisch! Ik was weer opgeknapt en telde af naar mijn allerlangste duurloop van 35 kilometer. Stiekem was ik wel blij als die erop zat. Daarna zou ik gaan afbouwen om in april te kunnen knallen op de Coolsingel.

En toen, op 12 maart, was het doel van dit avontuur in één klap uit het zicht. De marathon werd uitgesteld. Reden: het coronavirus. Een bericht dat we vooraf nooit hadden kunnen bedenken. Enorm balen. Maar wel begrijpelijk, gezien het aantal mensen dat elk jaar massaal aan de start verschijnt. Gezondheid gaat dan absoluut voor. Gelukkig werd al snel een nieuwe datum bekend gemaakt: 25 oktober 2020.

April 2020: van skyline naar achtertuin
Het eerste weekend van april had ik me heel anders voorgesteld. Ik denk iedereen wel. Op 4 april proosten op mijn verjaardag met uitzicht op de skyline van Rotterdam. Op 5 april de marathon rennen. Helaas. Proosten doe ik het weekend sowieso, maar dan alleen met mijn vriend in de achtertuin. En de marathon, die laat nog even op zich wachten. Ondertussen blijf ik lekker trainen (maar even een tandje minder nu) en ik blijf me inzetten voor de Maag Lever Darm Stichting. Wordt vervolgd!

Meer informatie over mijn actie vind je hier.

Heb je ook een droom? Doen! Stel doelen. Vertel iedereen over jouw avontuur. En ga ervoor!